Magnesy neodymowe sześcienne

Ze względu na idealnie symetryczny kształt, jaki ma każdy magnes neodymowy sześcienny, wizualne rozróżnienie jego biegunów jest niemożliwe. W standardowych kostkach neodymowych magnesowanie jest osiowe i przebiega równolegle do jednej z par przeciwległych ścianek, co oznacza, że tylko dwie z sześciu powierzchni przyciągają z pełną mocą. Aby określić, które ścianki ma aktywne dany magnes neodymowy sześcienny, należy użyć prostego testera biegunów, kompasu lub przybliżyć do niego inny, znany magnes neodymowy, który od razu wskaże powierzchnie przyciągające się i odpychające.

Każdy magnes neodymowy sześcienny posiada proste, ostre krawędzie i narożniki, które są najbardziej narażone na uszkodzenia mechaniczne. Z racji tego, że spiek neodymowy jest materiałem bardzo kruchym, gwałtowne zderzenie dwóch kostek osiągających dużą prędkość powoduje skupienie ogromnej siły uderzenia na minimalnej powierzchni narożnika. W efekcie magnes neodymowy sześcienny łatwo wyszczerbia się na brzegach, tracąc powłokę niklową, dlatego podczas operowania kostkami neodymowymi należy bezwzględnie kontrolować ich przybliżanie i nie dopuszczać do swobodnego "strzelania" do siebie z odległości.

Tworzenie ciągłych linii lub matryc, do których wykorzystuje się magnes neodymowy sześcienny, wymaga uwzględnienia ukierunkowania pola magnetycznego. Ponieważ każda kostka neodymowa ma bieguny umieszczone na przeciwległych ściankach, magnesy połączą się w stabilny ciąg liniowy (jeden za drugim) tylko wtedy, gdy układane są biegunami różnoimiennymi. Próba przysunięcia kolejnej kostki bokiem sprawi, że ten neodymowy element zacznie się gwałtownie obracać w dłoniach, dążąc do wyrównania swoich linii sił z polem sąsiedniego magnesu.

Główna różnica polega na geometrii powierzchni styku oraz rozkładzie siły ścinającej. Magnes neodymowy sześcienny płasko przylega do podłoża całą ścianką, co przy obciążeniach pionowych ogranicza poślizg lepiej niż punktowo przylegający walec. Ponadto płaskie, prostopadłe ścianki sprawiają, że neodymowy sześcian znacznie łatwiej wbudować w prostopadłościenne obudowy, profile czy konstrukcje drewniane, w których okrągły magnes neodymowy wymagałby wiercenia otworów o skomplikowanych kształtach.

Próba rozerwania dwóch złączonych sześcianów neodymowych na wprost jest niezwykle trudna ze względu na dużą gęstość strumienia magnetycznego skupionego na płaskiej powierzchni. Prawidłowa technika polega na przesunięciu (zsunięciu) jednej kostki po płaszczyźnie drugiej, aż do krawędzi. Ze względu na płaskie boki, jakie posiada magnes neodymowy sześcienny, najwygodniej jest oprzeć dolną kostkę o krawędź drewnianego stołu i zdecydowanym ruchem w dół zsunąć górny neodymowy element, zachowując ostrożność, aby po rozdzieleniu magnesy nie zderzyły się ponownie.